Bugün Kafkas coğrafyasının muhteşem noktalarından birinde Mazari bölgesinde adımladık . Vadiye adım atar atmaz Uşba nın heybetiyle karşılaşıp ,iki taraftan sıralı dağların ortasında ki uzun vadinin çayırlardan derinliklerine doğru hareketlendik . Bir çırpıda üç km ‘yi geçip yürümeyecek dostları havuzlu kafede bırakıp yükselmeye başladık .Yüksek çamların gölgesinde hafif hafif yükseldik ,yükseldikçe orman daha derinleşti ve güzelleşti . Yanıbaşımızda akan güçlü dere keyfimize keyif kattı.Bi ara şelaleler ile karşı vadide göz göze geldik ama yine uzak gibiydi heralde oraya gidemeyiz deyip devam ettik.Rus sınır karakolu son noktamız olur derken 40 dakikalık daha yolumuzun olduğunu öğrenince anladık ki şelalelere ulaşacağız. Kırk dakika belkide tüm yürüyüşten daha zor bizi daha çok yordu lakin şelalelerle buluşup geldiğimiz vadiyi seyretmek inanılmaz bir keyifdi. Doğayaya aşığız,Kafkas coğrafyasına da aşık olduk . İçimize bu tüm güzelliği sığdırana kadar seyrettik,çay içtik , dinlendik , mutlu ve huzurlu geri döndük.
KAT RUHUNU DOĞAYA HAYATIN RİTMİNİ YAKALA